Edytor obrazów AI bez cenzury
Zmień, przestyluj, prześwietl na nowo, przebierz albo napraw jeden istniejący obraz, pisząc jedno zdanie. Bez masek, bez filtrów, bez odmów — i jedna technika, która znaczy więcej niż wszystkie pozostałe razem wzięte.
W skrócie
Shannon edytuje dokładnie jeden istniejący obraz na podstawie instrukcji w zwykłym języku — bez pędzla, bez maski, bez zaznaczania. Ta instrukcja musi mówić, co się zmienia ORAZ co zostaje, bo model generuje na nowo cały kadr: wszystko, czego nie nazwiesz jako niezmienne, może dryfować. Nazwanie części niezmienianych — „zachowaj identyczną twarz, pozę i ubranie” — to największa dźwignia jakości, jaką masz. Ścieżka edycji owszem przyjmuje negatywny prompt (text-to-image nie); wpisuj tam niechciane artefakty, zamiast pisać „bez X” w instrukcji. Wynik automatycznie dziedziczy proporcje źródła. Nie ma generowania wideo ani sposobu na animowanie obrazu. Edycja działa na naszym własnym klastrze GPU w aplikacji czatu, bez filtra treści i bez warstwy odmów.
Większość osób szukających edytora obrazów AI bez cenzury ma jeden obraz i jeden problem: tło jest nie takie, światło płaskie, kurtka w złym kolorze, w kadrze stoi obca osoba, skan ma zagięcie — albo edycja jest całkowicie legalna, a obecne narzędzie odmawia jej tknięcia. Rzecz w tym, jak zrobić to dobrze: nie o to, który edytor ma najwięcej suwaków, lecz o jeden nawyk, który dzieli edycję trafioną od edycji po cichu przebudowującej twarz Twojego bohatera, gdy nie patrzyłeś.
01Czym naprawdę jest edycja oparta na instrukcji
Klasyczna edycja AI każe Ci wykonać najtrudniejszą część samemu: otwórz płótno, zamaluj maskę na obszarze, który chcesz zmienić, wpisz frazę opisującą, co ma się w nim znaleźć. Precyzyjne, wolne i bezużyteczne w chwili, gdy Twoja zmiana nie ma czystego konturu — przy zmianie światła, zamianie garderoby zmieniającej sylwetkę czy globalnej korekcji koloru.
Shannon działa odwrotnie. Nie zaznaczasz niczego. Piszesz zdanie o obrazie, w dowolnym języku, a obszar jest wywnioskowany z Twoich słów. To czyni z niego praktyczną alternatywę dla inpaintingu bez cenzury dla każdego, kto chce wyniku, a nie pracy nad zaznaczaniem — z jedną mechaniczną konsekwencją, którą trzeba najpierw zrozumieć:
Edycja to ponowny render całego kadru, warunkowany Twoim obrazem źródłowym — a nie łatka nałożona na jego fragment. Model obrazowy czyta Twój oryginał, czyta Twoją instrukcję i tworzy nowy obraz, który ma być oryginałem plus zmianą. Nic nie jest mechanicznie zamrożone. Przy każdej edycji każdy piksel podlega ponownym negocjacjom.
Dlatego „deszczowa ulica w Tokio” — bezbłędna w narzędziu z maską — wraca z subtelnie inną osobą stojącą w kadrze. W narzędziu z maską to maska mówiła, że osoba jest nietykalna; tutaj musi to zrobić Twoje zdanie. Zaleta: edycja instrukcją potrafi to, czego maski nie potrafią — przesunąć słońce tak, by cienie się zgodziły, zmienić ubranie tak, by materiał układał się na istniejącej pozie, przestylizować fotografię na tusz i płaskie plamy koloru, trzymając kompozycję. Takie edycje nie mają granicy do zamalowania; to relacje w obrębie całego kadru.
02Kotwiczenie: największa dźwignia jakości
Kotwiczenie oznacza pisanie każdej instrukcji edycji jako dwóch członów: członu zmiany (co ma być inaczej, sformułowane pozytywnie i konkretnie) oraz członu zachowującego (części, które muszą przetrwać nietknięte, nazwane konkretnymi rzeczownikami). Oba są nośne — sam człon zmiany to życzenie. Jeśli masz wynieść z tej strony jedną rzecz: o Twoim wyniku decyduje przede wszystkim to, jak wyraźnie nazwiesz to, co zostaje, a nie to, jak barwnie opiszesz to, co się zmienia.
Trzy sposoby, w jakie dryfują instrukcje bez kotwicy
- Dryf tożsamości. Twarz wraca prawie właściwa — trochę inny nos, po cichu upiększona linia żuchwy. To najbardziej szkodliwa awaria, bo trudno ją zobaczyć na telefonie, a jest oczywista dla każdego, kto zna tę osobę.
- Uboczna zmiana stylu. Prosiłeś o nowe tło; dostałeś też nową korekcję koloru, nowy obiektyw i sweter, który wcześniej był prążkowany. Model odczytał instrukcję jako opis całego obrazu docelowego, a nie różnicy względem źródła.
- Rozlewanie się zakresu przez przymiotniki. „Bardziej dramatycznie”, „czyściej”, „bardziej profesjonalnie” nie nazywają żadnego obiektu. Przymiotnik bez rzeczownika stosuje się do wszystkiego, więc wszystko się rusza.
Słownik kotwic
Kotwice działają jako konkretne rzeczowniki. „Zostaw tak samo” jest słabe — model nie może wiedzieć, na jakiej „tak samo” Ci zależy. Wybierz trzy do pięciu elementów istotnych dla Twojej edycji i nazwij je wprost.
| Co zmieniasz | Kotwice warte wyraźnego nazwania |
|---|---|
| Tło / otoczenie | twarz i rysy twarzy, fryzura, poza, dłonie, ubranie, kąt kamery, kadr, światło padające na postać |
| Światło / nastrój | twarz, wyraz twarzy, tekstura skóry, poza, ubranie, zawartość tła, kadrowanie |
| Ubranie / garderoba | twarz, broda lub włosy, poza, dłonie, proporcje ciała, tło, kierunek światła, korekcja koloru |
| Styl / medium | kompozycja, poza, długość włosów, kształty stroju, liczba postaci, kadr |
| Usunięcie obiektu / naprawa | cała reszta kadru — postać, otaczająca architektura, ziarno, tonalność, kontrast, kolor |
| Kolor jednej rzeczy | każdy inny kolor na obrazie plus tekstura i materiał zmienianego obiektu |
Zwróć uwagę na ostatni wiersz. Zmiana koloru psuje się po cichu, bo „zrób kurtkę czerwoną” zaprasza do zbudowania kurtki od zera — nowy krój, nowy materiał, nowe fałdy. Z kotwicą: „przefarbuj istniejącą kurtkę na głęboki karmazyn, zachowując jej dokładny krój, szwy, fakturę tkaniny i sposób, w jaki się układa”. Jeden człon różnicy, dramatycznie lepszy wynik.
03Rozpisane przykłady: słaba instrukcja, dlaczego dryfuje, wersja z kotwicą
Każda para poniżej to ta sama intencja zapisana dwa razy. Diagnoza w środku to część, którą można przenieść dalej.
A. Wymiana tła
Dlaczego dryfuje: to opis obrazu docelowego, a nie różnicy. Nic w kobiecie nie jest chronione i nic nie trzyma kamery nieruchomo, więc model przekadrowuje ją i renderuje na nowo, budując przy okazji prawdopodobną scenę.
Co się zmieniło: człon zachowujący przypina tożsamość, garderobę i kadrowanie, a ostatnia fraza mówi, w którą stronę rozstrzyga się szew — to tło ugina się pod światło postaci, a nie odwrotnie.
B. Zmiana oświetlenia
Dlaczego dryfuje: „lepsze” to przymiotnik bez rzeczownika. Model musi wymyślić definicję, a najtańszym sposobem, by wyglądać lepiej w ponownym renderze, jest wygładzona skóra, bielsze zęby i szczuplejsza żuchwa. Prosiłeś o światło, a dostałeś retusz.
Co się zmieniło: światło jest opisane fizycznie — kierunek, charakter, temperatura, spadek. Tekstura skóry jest zakotwiczona wprost, bo przy zmianie oświetlenia model ma największą pokusę, żeby ją wygładzić.
C. Przebranie postaci
Dlaczego dryfuje: garnitur zmienia sylwetkę, więc tors musi zostać wyrenderowany na nowo — a głowa nad nim zwykle idzie w ślad za nim. Niezakotwiczone edycje garderoby to drugie po zamianie tła największe źródło dryfu tożsamości.
Co się zmieniło: „skrojone pod jego obecną postawę” podporządkowuje ubranie pozie. Dłonie są zakotwiczone osobno, bo to na dłoniach edycje garderoby najbardziej widocznie się sypią.
D. Zmiana stylu fotografii
Dlaczego dryfuje: samo słowo o stylu oddaje wszystko — kompozycję, kadr, włosy, garderobę, liczbę osób — a „anime” to trzydzieści lat niekompatybilnych tradycji. Dostajesz sprawną ilustrację innej sceny.
Co się zmieniło: edycje stylu potrzebują innej kotwicy. Nie zakotwiczysz tekstury — to właśnie ją wymieniasz — więc kotwiczysz strukturę: kompozycję, pozę, sylwetki, kadr, liczbę postaci. Prośba o zachowanie „fotorealistycznej skóry” w animacji celowej jest sprzecznością.
E. Usuwanie czegoś
Dlaczego dryfuje: negacja i tak stawia to pojęcie przed modelem, a nie mówi nic o tym, co ma wypełnić zwolnione miejsce. Usuwanie wymaga pozytywnego określenia zarówno celu, jak i wypełnienia.
Co się zmieniło: cel jest nazwany przez obiekt, kolor i położenie; wypełnienie jest określone, więc model nie wymyśla placu tam, gdzie ma być chodnik; a „cała reszta” została rozpisana na konkretne rzeczowniki.
F. Naprawa uszkodzonej fotografii
Dlaczego dryfuje: „napraw” czyta się jako „popraw”, a poprawianie starej fotografii oznacza jej unowocześnienie — czystsza skóra, wyższy kontrast i twarz, która nie jest już całkiem twarzą Twojej babci.
Co się zmieniło: uszkodzenia zostały wyliczone, więc „napraw” ma określony zakres, a ziarno i tonalność są zakotwiczone, bo to one sprawiają, że odbitka czyta się jako autentyczna dla swojej epoki. Trzy zakazy to ten rzadki przypadek, w którym negacja się broni — to dyrektywy o procesie, a nie o obiektach.
Kształt dobrej instrukcji
Celuj w 25 do 60 słów, pełnymi zdaniami, a nie tagami rozdzielonymi przecinkami — model obrazowy czyta prompty tak jak model językowy, więc proza bije zupę z tagów. Pomiń śmieci z epoki SDXL (masterpiece, best quality, 8k) i składnię wag w rodzaju (word:1.3); tutaj nic nie robią. Wprowadzaj jedną zmianę na instrukcję — dwie niepowiązane zmiany w jednym zdaniu walczą o uwagę i obie wracają zrobione w połowie.
04Negatywny prompt — tutaj obsługiwany, inaczej niż w text-to-image
To potyka ludzi, więc powiedzmy to wprost:
| Ścieżka | Obrazy źródłowe | Negatywny prompt | Proporcje kadru | Forma promptu |
|---|---|---|---|---|
| Text-to-image | 0 | Nieobsługiwany | Wybierany (domyślnie square) | Proza opisowa |
| Edycja jednego obrazu | Dokładnie 1 | Obsługiwany | Dziedziczone ze źródła | Instrukcja: zmiana + zachowanie |
| Łączenie 2+ obrazów | 2 lub więcej | Obsługiwany | Nowe płótno do wyboru | Proza z nazwanymi rolami |
Text-to-image nie przyjmuje negatywnego promptu w ogóle — przy generowaniu z niczego opisywanie wyłącznie tego, czego chcesz, jest całą dyscypliną (zobacz generowanie obrazów AI bez cenzury). Edycja jest inna: masz już źródło, a charakterystyczne awarie ponownego renderu są znane i nazywalne, więc negatywny prompt ma co konkretnie tłumić.
Co do niego należy
Artefakty i tylko artefakty. To lista usterek, a nie drugi kanał instrukcji:
- extra fingers, fused fingers, malformed hands — każda edycja, która renderuje człowieka na nowo.
- warped text, garbled lettering, misspelled signage — wszystko z szyldami, etykietami lub opakowaniami w kadrze.
- duplicated limbs, duplicated railing, repeated windows — usuwanie obiektów i rozszerzanie tła.
- smeared texture, blurry patch, halo around the subject, visible seam — zamiana tła i usuwanie obiektów.
- plastic skin, waxy skin, over-smoothed face, watermark, jpeg artifacts — zmiana oświetlenia, edycje portretów, ogólna higiena.
Co do niego nie należy
Decyzje o treści. Jeśli chcesz, by zniknął kapelusz, instrukcja brzmi „usuń kapelusz” — a nie negatywny prompt o treści „kapelusz”. Negatywny prompt nie usuwa niezawodnie rzeczy istniejących w Twoim źródle; zniechęca usterki do pojawienia się w renderze. Treść w tym miejscu daje Ci najgorsze z obu światów: kapelusz zostaje, a slot, który mógł stłumić wykrzywione dłonie, przepadł.
Druga połowa tej zasady dotyczy Twojej instrukcji: przestań pisać w niej „bez X”. „Ulica bez samochodów”, „portret bez okularów” — oba umieszczają niechciane pojęcie w zdaniu i każą modelowi je zanegować, co język obsługuje dobrze, a warunkowanie obrazu bardzo słabo. Powiedz zamiast tego, co ma tam być: „pusta ulica z czystym asfaltem”, „portret z nieprzysłoniętymi oczami”. Jedynym wyjątkiem, jak w przykładzie F, jest dyrektywa o procesie — „nie wyostrzaj”, „nie zmieniaj kolorów” — która odmawia operacji, zamiast nazywać obiekt.
Podział pracy w jednym zdaniu
Instrukcja: co się zmienia, co zostaje — sformułowane pozytywnie. Negatywny prompt: sposoby, w jakie render może wyjść zdeformowany. Trzymaj je osobno, a oba będą lepsze.
05Jeden obraz źródłowy i jak Shannon go wybiera
Edycja działa na dokładnie jednym obrazie źródłowym: albo na obrazie już obecnym w rozmowie — załączonym wcześniej lub wygenerowanym dla Ciebie — albo na załączonym do wiadomości, którą właśnie wysyłasz. Nic nie jest zaciągane spoza wątku, a ścieżka edycji nigdy po cichu nie scala dwóch obrazów. Jeśli Twoja intencja wymaga elementów z więcej niż jednego obrazu — strój ze zdjęcia A na osobie ze zdjęcia B — to jest łączenie, o innym kształcie promptu, nazywającym rolę każdego obrazu po kolei.
Dopytania i najnowszy istotny obraz
Gdy obraz jest już w rozmowie, krótkie dopytania działają tak, jak byś chciał. „Zrób ciemniej”. „A teraz spróbuj o zachodzie słońca”. Rozstrzygają się względem najnowszego istotnego obrazu w wątku — zwykle wyniku, który właśnie dostałeś — więc sekwencja drobnych instrukcji zachowuje się jak stos edycji. Trzy konsekwencje:
- Iteruj pojedynczymi krokami. Każde dopytanie to kolejny pełny render, więc „zrób ciemniej, zmień jej płaszcz i opuść kamerę niżej” to trzy edycje bijące się o jedno przejście. Wyślij trzy wiadomości; zatrzymaj się na tej, która Ci się spodobała.
- Uważaj na straty pokoleniowe. Drobne odchylenia się kumulują; przy szóstej edycji z rzędu twarz potrafi być mocno oddalona od oryginału, mimo że żaden pojedynczy krok nie wyglądał źle. Gdy zauważysz dryf, przestań łatać — załącz ponownie oryginalny plik i napisz jedną scaloną instrukcję zawierającą wszystko, czego w międzyczasie się dowiedziałeś, że chcesz.
- W długim wątku bądź wyraźny. „Korzystając ze zdjęcia z plaży, które załączyłem wcześniej, …” usuwa dwuznaczność, gdy w grze jest kilka obrazów.
Karta potwierdzenia to Twoja ostatnia szansa na dodanie kotwicy
Prosisz zwykłym językiem, w języku, którym mówisz. Shannon rozpoznaje, że chodzi o operację na obrazie, sam pisze finalną instrukcję po angielsku i pokazuje Ci ją na karcie potwierdzenia, zanim cokolwiek się wyrenderuje. Nic nie powstaje i nic nie jest naliczane, dopóki nie potwierdzisz. Przeczytaj tę kartę — to tam wyłapiesz brakujący człon zachowujący, zanim cokolwiek wydasz.
Dwa powiązane zachowania: Shannon nigdy nie generuje nieproszony — powitanie, pytanie albo mimochodem załączone zdjęcie nie uruchamiają operacji na obrazie. A poproszenie Shannona, żeby po prostu spojrzał na obraz — opisał go, odczytał z niego tekst, powiedział, dlaczego kompozycja nie działa — to zwykła praca wizyjna, a nie generowanie, i nie kosztuje nic dodatkowo. „Co byś zmienił w tym zdjęciu?” to darmowa porada; wykonanie jej to już edycja.
06Proporcje kadru są dziedziczone automatycznie
Edytowany obraz wraca w tych samych proporcjach co jego źródło. Nie wybierasz ich i nie musisz: portret 4:5 zostaje 4:5, kadr 16:9 zostaje 16:9, niewygodny zrzut ekranu z telefonu zachowuje swoje proporcje. Edycja, która po cichu przekadrowałaby Twój obraz, nie byłaby edycją — byłaby kadrowaniem plus zgadywaniem, co leży poza pierwotnymi granicami.
To realna różnica względem dwóch pozostałych ścieżek. Text-to-image każe Ci wybrać spośród square (domyślnie), portrait, landscape, wide (filmowe) i tall (plakaty i tapety), a wyraźna prośba zawsze wygrywa; łączenie pozwala wybrać świeże płótno, bo nie ma jednego źródła do odziedziczenia. Zatem jeśli potrzebujesz innego kształtu, to nie jest edycja — zamiana zdjęcia produktowego 1:1 w baner 16:9 oznacza wymyślenie pikseli, których nigdy nie sfotografowano. Zrób to świadomie, generując albo łącząc na nowym płótnie.
07Nie ma generowania wideo
Powiedziane wprost, bo ludzie pytają
Shannon nie generuje wideo i nie animuje obrazów. Nie ma ścieżki image-to-video, nie ma „spraw, by to zdjęcie się ruszało”, nie ma pętli ani cinemagrafu. To nie jest funkcja w wersji zapoznawczej ani nadchodząca — ona nie istnieje w produkcie i nic na tej stronie nie powinno być czytane jako sugestia przeciwna.
Shannon 3 robi z obrazami dokładnie trzy rzeczy: generuje nowy obraz, edytuje jeden istniejący obraz i łączy dwa lub więcej obrazów w jeden. Wszystko tutaj mieści się w tej drugiej.
Warto powiedzieć to dwa razy, bo „edytor obrazów AI” i „generator wideo AI” zbliżyły się w ludzkich głowach, a narzędzie, które chętnie prześwietli Twoją fotografię na nowo, sprawia wrażenie, jakby dzielił je jeden przycisk od wprawienia jej w ruch. Nie dzieli — i lepiej, żebyś wiedział to w pierwszej minucie, a nie w dziesiątej.
08Dlaczego brak cenzury ma większe znaczenie przy edycji niż przy generowaniu
Filtrowane edytory zawodzą inaczej niż filtrowane generatory i zwykle gorzej. Filtrowany generator odmawia Twojego promptu; przepisujesz i próbujesz ponownie. Filtrowany edytor potrafi odrzucić sam obraz źródłowy, zanim przeczyta choćby słowo Twojej instrukcji. Wgrywasz kliniczne zdjęcie rany do opisu przypadku i zostaje odrzucone na wejściu. Wgrywasz historyczne zdjęcie wojenne, żeby naprawić zagięcie, a karabin w kadrze kończy rozmowę. Legalna praca, kategoryczna odmowa, żadne przepisanie by nie pomogło.
Shannon prowadzi ścieżkę obrazową bez filtra treści na wyjściu i bez warstwy odmów w modelu piszącym instrukcję. To właśnie czyni możliwymi te zwyczajne zadania:
- Akty artystyczne i praca z postacią — retusz, zmiana oświetlenia i stylizacja dla artystów i fotografów pracujących z dorosłymi modelami, którzy wyrazili zgodę.
- Ilustracja medyczna i kryminalistyczna — kliniczne obrazy oczyszczone na potrzeby materiałów dydaktycznych, opisów przypadków i prac rekonstrukcyjnych, odrzucane przez popularne edytory od pierwszego wejrzenia.
- Grafika do badań bezpieczeństwa — zrzuty ekranu, zdjęcia z zakresu bezpieczeństwa fizycznego i dokumentacja sprzętu na potrzeby programów uświadamiających o phishingu i raportów red team.
- Przemoc w fikcji — grafika produkcyjna do filmu, gier i komiksów, w której rana albo broń jest tematem.
- Satyra polityczna i ilustracja publicystyczna — kilka stuleci historii za sobą, niemal zerowe wsparcie w filtrowanych narzędziach.
- Praca z marką i wizerunkiem wykonywana przez właściciela praw — własna fotografia produktowa, blokady logo i portrety oraz trudne archiwa rodzinne, bez kłócenia się z klasyfikatorem o to, czy Ci wolno.
Bez cenzury nie znaczy bez odpowiedzialności. Shannon prowadzi Shannon Lab LLC (Nowy Meksyk, USA) zgodnie z opublikowanymi Zasadami odpowiedzialnego korzystania i to tam mieszkają prawdziwe granice — te dotyczące prawa i szkody, a nie dyskomfortu klasyfikatora wobec zdjęcia rany. Brak odruchowej odmowy jest stwierdzeniem o narzędziu, a nie o Twojej odpowiedzialności za to, co tworzysz.
09Gdzie mieści się API — a gdzie nie
To częste błędne skręcenie dla czytelników przychodzących z wyszukiwania o API. Generowanie i edycja obrazów odbywają się w aplikacji czatu Shannon, a nie w API. Trzy dialekty /v1 — /v1/chat/completions (w kształcie OpenAI), /v1/messages (w kształcie Anthropic) i /v1/responses, wszystkie ze streamingiem, wszystkie na tych samych modelach — obsługują tekst i wizję. Wizja oznacza, że modele czytają obrazy, które im wyślesz: opisują je, przepisują tekst, analizują wykres. Nie oznacza, że tworzą albo modyfikują obrazy.
Zostaje jednak użyteczny wzorzec: wizja plus tekstowy model bez cenzury to mocny asystent do pisania instrukcji. Wyślij do API swój obraz źródłowy, poproś o opisanie, co jest w kadrze, i o naszkicowanie instrukcji z kotwicą nazywającej zmianę oraz kotwice, a potem uruchom tę instrukcję na czacie — wyłapie kotwice, o których byś zapomniał. Kształty żądań i odpowiedzi znajdziesz w dokumentacji API.
10Najczęściej zadawane pytania
Czym jest edytor obrazów AI bez cenzury?
To edytor, który przyjmuje istniejący obraz plus instrukcję w zwykłym języku i zwraca obraz po edycji, bez filtra treści na wyjściu i bez warstwy odmów w modelu piszącym instrukcję. Działa na naszym własnym klastrze GPU wewnątrz aplikacji czatu Shannon, więc praca odrzucana przez filtrowane edytory — retusz aktów artystycznych, ilustracja medyczna i kryminalistyczna, grafika do badań bezpieczeństwa, przemoc w fikcji, satyra polityczna — zostaje wykonana, a nie odrzucona.
Dlaczego zmienia się twarz, skoro prosiłem tylko o zmianę tła?
Bo edycja instrukcją generuje na nowo cały kadr, warunkując go Twoim obrazem źródłowym, a nie tylko obszar, który miałeś na myśli — wszystko, czego nie nazwiesz jako niezmienne, może dryfować. Lekarstwem jest kotwiczenie: dodaj człon zachowujący, na przykład „zachowaj identyczną twarz, fryzurę, pozę i ubranie, ten sam kąt kamery i kadr”. Nazwanie części niezmienianych to największa dźwignia jakości, jaką masz.
Czy edycja obrazów w Shannon obsługuje negatywny prompt?
Tak. W przeciwieństwie do text-to-image, które nie przyjmuje go wcale, ścieżki edycji i łączenia wielu obrazów obsługują go obie. Używaj go do niechcianych artefaktów — dodatkowych palców, wykrzywionego tekstu, zdublowanych balustrad, rozmazanej tekstury, plastikowej skóry, znaków wodnych — zamiast pisać „bez X” w instrukcji. Decyzje o treści należą do instrukcji i mają być sformułowane pozytywnie; tłumienie artefaktów należy do negatywnego promptu.
Czy Shannon potrafi animować mój obraz albo zamienić go w wideo?
Nie. Shannon nie generuje wideo i nie animuje obrazów. Nie ma ścieżki image-to-video i żadna nie jest zapowiadana. Shannon 3 generuje nowy obraz, edytuje jeden istniejący obraz albo łączy dwa lub więcej obrazów w jeden — te trzy rzeczy i nic ponadto.
Ilu obrazów źródłowych używa edycja?
Dokładnie jednego: albo obrazu już obecnego w rozmowie, albo załączonego do bieżącej wiadomości. Jeśli elementy muszą pochodzić z dwóch lub więcej obrazów — strój z jednego zdjęcia na osobie z drugiego — to jest łączenie, a nie edycja, i powinieneś dostarczyć prawdziwe obrazy zamiast opisywać ten drugi słowami.
Czy muszę rysować maskę albo używać inpaintingu?
Nie. Nie ma pędzla, lassa ani warstwy maski. Opisujesz zmianę zdaniem, a obszar jest wywnioskowany z Twojego języka — i dlatego precyzyjne rzeczowniki mają znaczenie: „zaparkowany srebrny samochód po prawej” celuje znacznie lepiej niż „ta rzecz”. To czyni Shannon praktyczną alternatywą dla inpaintingu bez cenzury dla osób, które chcą wyniku bez pracy nad zaznaczaniem.
Czy mogę edytować obrazy przez API Shannon?
Nie. Generowanie i edycja obrazów żyją w aplikacji czatu Shannon. Dialekty /v1 — /v1/chat/completions, /v1/messages i /v1/responses — obsługują tekst i wizję: czytają i analizują obrazy, które im wyślesz, ale ich nie tworzą ani nie edytują. Częstym rozwiązaniem jest zlecenie wizji z API napisania instrukcji z kotwicą, a następnie wykonanie edycji na czacie.
Edytuj obraz bez kłócenia się z filtrem
Załącz zdjęcie, napisz jedno zdanie, nazwij to, co zostaje.
Zacznij edycję Przeczytaj dokumentację APIObrazy renderują się na naszym własnym klastrze GPU · nic się nie renderuje ani nie jest naliczane, dopóki nie potwierdzisz karty
Shannon AI jest prowadzone przez Shannon Lab LLC, Nowy Meksyk, USA. Generowanie, edycja i łączenie obrazów to funkcje aplikacji czatu w Shannon 3; API /v1 obsługuje wyłącznie tekst i wizję. W produkcie nie istnieje generowanie wideo. Edycja przyjmuje dokładnie jeden obraz źródłowy i dziedziczy jego proporcje. Korzystanie ze ścieżek obrazowych bez cenzury reguluje Zasady odpowiedzialnego korzystania.